Brytyjski kierowca wyścigowy John Surtees urodził się 11 lutego 1934 r. w Tatsfield i od najmłodszych lat związany był z motocyklami. Jego ojciec, odnoszący sukcesy w wyścigach motocyklowych Jack Surtees, był właścicielem sklepu motocyklowego i wprowadził syna w świat wyścigów w wieku 15 lat, kiedy to wziął udział w swoim pierwszym wyścigu na dwóch kołach i wykazał się zarówno talentem, jak i odwagą. Na początku swojej kariery został zawodnikiem fabrycznym MV Agusta, jednego z najważniejszych producentów motocykli wyścigowych tamtych czasów. Było to w 1955 roku, a rok później zdobył swój pierwszy tytuł mistrza świata w kategorii poniżej 500 cm3. W kolejnych latach kontynuował swoją dominację na torze i zdobył łącznie 7 tytułów mistrza świata w różnych kategoriach. Pomimo swoich niesamowitych osiągnięć, John chciał zmienić kierunek i włamać się do świata wyścigów samochodowych. W 1960 roku zadebiutował w Formule 1 dla zespołu Lotus. Do 1963 roku ścigał się dla Ferrari, a w 1964 roku został mistrzem świata Formuły 1. Dzięki temu tytułowi przeszedł do historii jako jedyny kierowca, który zdobył mistrzostwo świata na dwóch i czterech kołach. Rok później John uległ poważnemu wypadkowi podczas treningu w Kanadzie i spędził kilka dni walcząc o życie na oddziale intensywnej terapii.
Nie przestał się ścigać nawet po osiągnięciu szczytowej formy i w latach 80. założył swój zespół Surtees Racing Organisation, który startował w Formule 1, Formule 2 i Formule 5000, ale nikt nie osiągnął takiego sukcesu jak jego założyciel John Surtees. Od 1996 roku ten brytyjski zawodnik jest członkiem Galerii Sław Sportów Motocyklowych. W 2008 roku zawodnik został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego za swój wkład w sporty motorowe. W 2009 roku jego jedyny 18-letni syn Henry zginął tragicznie podczas wyścigu, więc założył Henry Surtees Foundation, aby promować bezpieczeństwo sportów motorowych i pomagać osobom poszkodowanym w wypadkach. John był również gorącym orędownikiem bezpieczeństwa w sportach motorowych i był aktywnie zaangażowany w działalność Fundacji aż do swojej śmierci 10 marca 2017 roku. Jego dziedzictwo żyje nadal i do tej pory nie było nikogo, kto przewyższyłby tego wyjątkowego sportowca w jego pierwszych osiągnięciach.
