Brytyjski pilot Michael Stanley Bailey Hailwood urodził się 2 kwietnia 1940 roku. Choć jego życie było krótkie, zasłynął jako jeden z najwybitniejszych zawodników wyścigów motocyklowych. Zdobył dziewięć tytułów mistrza świata w tej dziedzinie, rywalizował w mistrzostwach Formuły 1, a jego młode życie zakończył wypadek samochodowy. Kim był i czym inspiruje po latach?
Mike the bike
Ksywa Mike the bike zdradza wiele na temat życia motocyklisty. Urodził się w rodzinie motocyklowego entuzjasty Stana i na przestrzeni lat utwierdzał się w przekonaniu, że pójdzie jego śladem. W wieku siedemnastu lat Mike wystartował w swoich pierwszych motocyklowych mistrzostwach świata, a cztery lata później sięgnął po swój pierwszy tytuł mistrza świata. Kibice (jak i rywale) szanowali go za sympatyczną postawę i pokorę, która przetrwała nawet w czasach jego świetności. Wielokrotnie pisano o nim, że był porządnym facetem i cholernie dobrym zawodnikiem, który potrafił być bardzo szybki w zakrętach i jeździć tak precyzyjnie, że utrzymywał precyzyjną ścieżkę za każdym okrążeniem. Potwierdzają to także inni zawodnicy, tacy jak rywal Giacomo Agostini czy zawodnik jego zespołu Ralph Bryans.
Mike wiedział, jak wyciągnąć maksimum ze swojej maszyny. To, co dla innych zawodników bywało niekorzyścią, on potrafił zamienić w ogromną przewagę. Peter Williams na przykład wspominał wyścig Tourist Trophy z 1967 roku, kiedy to Mike wygrał z luźną linką. Kiedy inni zawodnicy narzekali na ustawienia swoich motocykli, on dokonywał prawdziwych cudów z gorszym stanem motocykla. Zarówno zawodnicy jego zespołu, jak i rywale zgodnie twierdzili, że Mike był mistrzem w wyprowadzaniu ludzi z równowagi.
Medal Jerzego: brytyjskie uhonorowanie odwagi
Mike Hailwood zdobył ten medal za uratowanie Claya Regazonniego, gdy wyciągnął go z płonącego samochodu podczas Grand Prix RPA w 1973 roku. Chociaż nie zdobył tytułu, pozostawił po sobie duży ślad w Formule 1 i mówiono o nim nawet po jego poważnej kontuzji, której doznał 4 sierpnia 1974 roku. Doznał wtedy poważnych obrażeń kostek, prawej łydki i kolana. W tym samym roku ogłosił zakończenie kariery w Formule 1. Życie stracił w wypadku samochodowym 23 marca 1981 roku. Miał wtedy 40 lat. Padół ziemski opuścił jeden z najlepszych kierowców w świecie motocykli i samochodów, na którego cześć nazwano część trasy. Od 2001 roku jego nazwisko widnieje w Międzynarodowej Galerii Sław Motorsportu.
